Vrijdag was het Bóndadagur, or Husband’s Day, when wives and girlfriends in Iceland pamper their men. Bóndadagur also marks the beginning of the old Icelandic month of Thorri, during which the Thórrablót mid-winter feasts are held across the country.
In many households, Bóndadagur is celebrated with eating the traditional Thorri food, dried fish, smoked lamb, putrefied shark and soured blood and liver pudding along with other soured meat products, including ram testicles. The delicacies are often washed down with a shot or two of brennivín, Icelandic schnapps.
People can purchase Thorri food in supermarkets or order it at restaurants and diners, such as Múlakaffi in Reykjavík. Jóhann Stefánsson at Múlakaffi told Morgunbladid that he expects a record number of orders this year.
“People rediscover their roots in times of crisis. […] People bring the Thorri food to their summer houses, work places or stables. Thorrablót can be celebrated anywhere. It is a unique Icelandic feast,” Stefánsson said.
meer: http://www.icelandreview.com/icelandreview/search/news/Default.asp?ew_0_a_id=300172
Goeie sites voor zij die nog binnenspringen:
Gourmet: http://www.icelandgourmetguide.com/
Info: http://www.icelandreview.com
Ondertussen ben ik een Aikido-weekend rijker en kon ik een akkoord bereiken met Hiroaki sensei die hier een weekend les kwam geven. (Hiroaki sensei is de zoon van Kobayashi sensei: oprichter van deze stijl binnen Aikido) De goedkeuring betreft een studieperiode van 01/09/2009 tot 02/07/2010 in de Kobayashi dojo te Tokyo, Japan. Ik kan ook de 3 vooraf gekozen 'paketten' bestuderen.
http://www.cup.com/kobayashi-dojo/english/index.html
Het zal een formidable ervaring worden, waar ik nu met behulp van mijn leraren ter plaatse naartoe kan groeien. Wat gezien de omvang van het door mij gekozen studie-pakket zeer welkom is.
Enkele toffe feiten op een rijtje. Een kamer is er niet. Alle inwonende studenten: Uchi-deshi, slapen in de dojo die dan uiteraard wordt gepoetst door die studenten. We zouden wel een 'soort' kleerkast krijgen.
Je pendelt tussen 2 dojo's per dag en gaat naar alle seminaries waar je gevraagd wordt heen te gaan. Om de drie maand moet je blijkbaar heen en terug het land uit - Korea, Taiwan... - om je visa te verlengen. Dat wil ik toch nog even onderzoeken maar het kan de ervaring ook verrijken. Kort even heen en terug heeft me al meermaals veel bijgebracht. Al is het maar een dag. Wat je dan vooral leert blijkbaar, is alles doen wat gevraagd wordt - met de glimlach! Wat me enorm plezierde was de down-to-earth filosofie van deze sensei. Het maakt een groot deel uit van de filosofie, alsook bier, sake en whisky. Af en toe een rijstbal met noedelversiering maakte de dojo-partí compleet.
Daar ik veel naar de Belgische radio luister ben ik me uiteraard ook bewust van de harde en trieste feiten die zich afspeelden in de kinderopvang. Ik vond de (gezaaide) verwarring omtrent de feiten op de radio en in de binnen -en buitenlandse krantenberichten wat beroerd. Ik hou me aan een sobere steunbetuiging jegens de kinderen en hun families en het dappere personeel. Verder wil ik daar weinig over kwijt.
Los van het bovenstaande is er weinig te vertellen. Eén van mijn collega's vertrekt naar Denemarken wegens de crisis. Ze lijkt er niet om te rouwen.
Nieuw op het programma: Ijslandse -en Japanse lessen.
Sayonara!
Lieven
