een maand terug: de kortste dag van het jaar

Hallo,

Een maand terug was het klaar om 11h en donker rond 16.45h. De ganse dag gehuld in een schemer. Vandaag, een maand later, lijkt het licht ´s avonds en ´s ochtends al 40 tot 60 minuten te zijn opgeschoven. Je neemt nu al licht waar rond 09h, het duurt echter tot na 10 uur voor het 'echt' klaar is. 's Avonds neem je licht waar tot rond 18h.

De schemer bij zonnedagen is uitgedund. Een voller en warmer licht is veel duidelijker aanwezig.

Terwijl de politieke -en mensen wereld gisteren een nieuwe dag inluidde, probeerden de Ijslanders hetzelfde. Hoewel zij, in vergelijking tot de-sterren-en-streepjes-mensen, 8 jaar terug lijken gekatapulteerd. Gisteren was een dag van zware demonstraties, rellen, pepperspray, melk-bekladden, klingeling en vooral veel woede. (Pepperspray in de ogen is best uit te wassen met melk!) Een groeiende mensenmassa van werklozen jagen elkaar op. The people are angry... Leiders blijven beklemtonen dat de problematiek de creatie van een land is en weigeren op te stappen. Mensen-kreten zeggen dat de leiders verantwoordelijk zijn en dit hadden moeten voorkomen of tenminste verwittigen. Waarschuwingen waren er niet. Mensen willen ontslagen zien en een nieuw team.

Terwijl ik dit schrijf hoor ik het demonstratie vuurwerk. Gisteren diende de kerstboom op het plein voor de Alþingi (parlement) als verwarming. Wat ze vandaag gaan gebruiken weet ik niet.

Andere nieuwtjes zijn er nog niet echt.
Dit weekend ontmoet ik een van mijn (hopelijk) Japanse leraren waar ik mogelijks al toestemming van krijg om volgend jaar 9 maand Aikido in een dojo te Tokyo te bestuderen. Is er geen toestemming dit weekend dan kan ik toch tenminste al kennismaken. Ik hoop er wel op, zo kan ik vlotjes naar mijn Japans studie-jaar toegroeien: Aikido (krijgskunst), Shodou (Kalligrafie) en Shakuhachi (bamboe-fluit). Ik wil mijn ervaring hier ook wel op een leuke manier afronden.

Ik vond het wel leuk om even in Belgie te zijn. Het is wonderbaarlijk hoe ik was veranderd en aangepast (aan Ijsland) door mee te draaien in een andere cultuur. Dit gegeven werd dan nog versterkt door in een enorme cultuur mix te leven. Door de keuze van een onbekend en extremer klimaat krijg je nog meer elementen die jou een draai kunnen geven.

Vooral mijn trager tempo viel enorm op, het vele en scherpe zonlicht waren ook niet evident om aan gewoon te worden. Ik vond het wel interessant om 'mijn' volk deels als buitenstaander waar te nemen. Hoe snel het daar allemaal loopt vs. hoe traag hier. Het belang van (op) tijd en agenda´s, plannen en zoveel meer. Ja, het is bijzonder.
Het aanpassen hier duurde toch wel een week. Ik bracht een zekere gehaastheid met me mee. (Ik verloor mijn sleutels nog in Belgie, mijn portefeuille in Amsterdam - dit gelukkig in het hotel) Ik droeg daarentegen wel het trage reactievermogen van de Ijslander nog in me.

Misschien is er toch een leuk nieuwtje. De geplande zwemstage in Juni te Perpignan zal in alle waarschijnlijkheid verplaatst worden naar Griekenland. Zolang het maar warm is!

Gegroet,

Vanuit een snel verlichtend en boos land

Lieven