Belg!
Woord van de week is, ''Wolwo''... is de uitspraak voor de broem broem genaamd Volvo. Wolwo is te wassen op 40 graden, in alle kleuren beschikbaar en zeer duurzaam. Als je het hoort lig je elke keer dubbel! Wery true...
Wolwo, Wolwo, Wolwo
Bij deze heb ik een penthouse weten te bemachtigen in downtown reykjavík. Heel leuk, met balkon gericht op het Noorden om het zonlich optimaal te laten binnensijpelen. Volledig ingericht, dubbele matras voor de winter. Naar het schijnt is dat warmer... We zullen zien. U is allen welkom om te logeren.
pour les voyeur: http://www.gisting.is/?gid=224 / In de zomer is het een guesthouse daarna wordt het verhuurd tot 15 mei. Dan moet Lieven weg. Sniff.
Daarnaast nog even melden dat de politie hier geen wapens draagt aan hun riem. Zo dachten de mensen en de politie: ,,als wij wapens dragen, dan doen de boefjes dat ook.''
Nog de leuk anekdoot over de Belg op de reis. Niet ik. Er waren hier een paar Belgen aan het rondsjeezen met hun jeep ergens te midden de lavavelden. Nu, je mag hier enkel op de paden rijden. Er is een groot ruw lavaveld dat je wel mag over rijden, maar dat ander niet. De mossen zijn hier zeer broos, maar ook een aantal van de zwarte velden met kleine lavasteentjes zijn verboden. 2 Belgen te jeep, dachten moehahahahahaha, of zoiets. Ze dreven (zot ez, hoe je taal veranderd... reden werd Dreven word drove... ) erdoor en uiteraard werden zij gespot door Gimli de Lavawachter. En nu ga je lachen. Zij kregen een rakel en moesten al hun sporen wegrakelen. Het heeft maar 2 dagen geduurd. tis allemaal heel echt gepeurt!!! Zij werken nu voor de groendienst van Zele.
Ik heb ook mijn job opgezegd en ben op zoek naar iets nieuws. More 'moi'. Ik ben dus mijn 2de firmawagen kwijt op 4 maanden tijd. 3de keer goeie keer.
Bless Bless
Liewen Eyja Adriensson
zaterdag 30 augustus 2008
maandag 11 augustus 2008
zondag 10 augustus 2008
tsjoelala tsjoelala
Het is voorbij
Het is alsof je ledematen aan elkaar smelten en je ruimteloos 1 geheel leeft. Los van tijd en seconden. Vrij van gedachten. Een woord is niet meer nodig maar je ziet er niet van af, omdat denken uitblijft uit respect voor voelen.
Je valt werkelijk ineen als een zonnebloem van as. Een vlam nam je lijf in 1 keer weg, het skelet bleef nog een seconde staan en daarna dwarrelt het rond. Dit beeld keer op keer. Zonder begin en zonder einde.
Wat het is weet ik niet. Groot allerminst. Ik dronk een kaffi latte ergens in het midden van Reykjavík.
Cultuur-info:
Mama’s op stap met buggy of wieg worden her en der bijgestaan door de talrijke cafeetjes met babyfoons. Babys blijven rustig te midden van de enige winkelstraat. Een babyfoon gaat erbij. De babygeluidjes doen de rest.
Iedereen is ondertussen op de hoogte van hoe men hier wordt genaamd. Een kind krijgt zijn naam nadat hij of zij is gedoopt. Voorheen wordt het gewoon kind (krakkar) of hij of zij genoemd. De familienaam is de voornaam van de vader gevolgd door dottir of son.
Wat nu echter als de vader niet bekend is of niet gewild?
Oplossingen te over. Uitgevonden na WOII. Zoon/dochter van de gast: Gístsson/Gístsdottir. Uitzonderlijk gebruikt de moeder haar eigen voornaam.
Olí (eigenaar Galtarviti) kon wel zijn naam doorgeven aan zijn dochter maar de moeder, na 3 maanden samenwonen, vroeg hem te vetrekken omdat ze het liever alleen doormaakte. Een veel voorkomend feit hier: moeders en dochters... Dit alles los van enige roddel of uitspraken zoals gij! bastaardkind, ed.
Hoe gebeurt dat nu?... Los van het biologische aspect waar we allemaal mee bekend zijn, drinken de dames hier nogal graag een half litertje (x12) - ze willen echter ook graag thuis geraken. In sommige gevallen is eender welk bed voldoende. En tja, de mannen, die brengen ze maar al te graag thuis. Dus ja. la vie en rose
Het leven kabbelt hier eigenlijk op een briesje van aanvaarding. Hoewel de zware religieuze onderdrukking hier ook even aanwezig was in vorige eeuwen, zo keerde de periode erna van absoluut naar filosofie. Dit plaatst deze bevolking vrij van welness, healing, zo-is-het, waarom-leven-wij, ea. die de dag van vandaag zo veelvuldig aanwezig zijn in het vastelands-westen. Het is geflipt hoor, de mensen hier lijken ergens te leven in een onaantastbaarheids-gevoel.
Foto´s gaypride
http://picasaweb.google.com/lieven.willems/GayprideReykjavK?authkey=Civ-8Hil1QQ
Het is alsof je ledematen aan elkaar smelten en je ruimteloos 1 geheel leeft. Los van tijd en seconden. Vrij van gedachten. Een woord is niet meer nodig maar je ziet er niet van af, omdat denken uitblijft uit respect voor voelen.
Je valt werkelijk ineen als een zonnebloem van as. Een vlam nam je lijf in 1 keer weg, het skelet bleef nog een seconde staan en daarna dwarrelt het rond. Dit beeld keer op keer. Zonder begin en zonder einde.
Wat het is weet ik niet. Groot allerminst. Ik dronk een kaffi latte ergens in het midden van Reykjavík.
Cultuur-info:
Mama’s op stap met buggy of wieg worden her en der bijgestaan door de talrijke cafeetjes met babyfoons. Babys blijven rustig te midden van de enige winkelstraat. Een babyfoon gaat erbij. De babygeluidjes doen de rest.
Iedereen is ondertussen op de hoogte van hoe men hier wordt genaamd. Een kind krijgt zijn naam nadat hij of zij is gedoopt. Voorheen wordt het gewoon kind (krakkar) of hij of zij genoemd. De familienaam is de voornaam van de vader gevolgd door dottir of son.
Wat nu echter als de vader niet bekend is of niet gewild?
Oplossingen te over. Uitgevonden na WOII. Zoon/dochter van de gast: Gístsson/Gístsdottir. Uitzonderlijk gebruikt de moeder haar eigen voornaam.
Olí (eigenaar Galtarviti) kon wel zijn naam doorgeven aan zijn dochter maar de moeder, na 3 maanden samenwonen, vroeg hem te vetrekken omdat ze het liever alleen doormaakte. Een veel voorkomend feit hier: moeders en dochters... Dit alles los van enige roddel of uitspraken zoals gij! bastaardkind, ed.
Hoe gebeurt dat nu?... Los van het biologische aspect waar we allemaal mee bekend zijn, drinken de dames hier nogal graag een half litertje (x12) - ze willen echter ook graag thuis geraken. In sommige gevallen is eender welk bed voldoende. En tja, de mannen, die brengen ze maar al te graag thuis. Dus ja. la vie en rose
Het leven kabbelt hier eigenlijk op een briesje van aanvaarding. Hoewel de zware religieuze onderdrukking hier ook even aanwezig was in vorige eeuwen, zo keerde de periode erna van absoluut naar filosofie. Dit plaatst deze bevolking vrij van welness, healing, zo-is-het, waarom-leven-wij, ea. die de dag van vandaag zo veelvuldig aanwezig zijn in het vastelands-westen. Het is geflipt hoor, de mensen hier lijken ergens te leven in een onaantastbaarheids-gevoel.
Foto´s gaypride
http://picasaweb.google.com/lieven.willems/GayprideReykjavK?authkey=Civ-8Hil1QQ
woensdag 6 augustus 2008
dinsdag 5 augustus 2008
Zout, blauw zout
Drinkend van golven
Slurp ik een wolk
Van blauw
Rood is ze verkleurd als mijn
Tong hapt van de zee die
1 golf werpt
Ik verdrink haar slag op
de rots en droom niet langer
Ik leef voor het
krullen van
de golf
Ik stop niet op het land maar
drink rotsen en zink
tussen de lagen van het gesteente
Ik verlaat deze-ooit-bergen
en val onder zijn plaats
Ik vind een ander
Ik val diep. Ik verdamp.
het is er heet
Ik rol rond en wordt wit
van kleur
Zichtbaar dag en nacht.
Vormloos maar benoembaar
door mensen-fantasie
Ik stijg verder en bevries
op 1 plaats. Erboven is het
donker - erboven is het licht
Ik sluimer omlaag. Mensen
denken stapels of schapen
Ik val in een depressie en
storm Oostwaarts
Ik stijg en druppel uiteen
Ik daal en hang vast
aan gesteente
Ik droom van wind om te
verplaatsten maar voel poten
en stokken door me stappen
Het wordt nacht het
is dag - Ik hang
boven water
Drinkend van lucht
slurp ik een zee van zout
zout, blauw zout
Slurp ik een wolk
Van blauw
Rood is ze verkleurd als mijn
Tong hapt van de zee die
1 golf werpt
Ik verdrink haar slag op
de rots en droom niet langer
Ik leef voor het
krullen van
de golf
Ik stop niet op het land maar
drink rotsen en zink
tussen de lagen van het gesteente
Ik verlaat deze-ooit-bergen
en val onder zijn plaats
Ik vind een ander
Ik val diep. Ik verdamp.
het is er heet
Ik rol rond en wordt wit
van kleur
Zichtbaar dag en nacht.
Vormloos maar benoembaar
door mensen-fantasie
Ik stijg verder en bevries
op 1 plaats. Erboven is het
donker - erboven is het licht
Ik sluimer omlaag. Mensen
denken stapels of schapen
Ik val in een depressie en
storm Oostwaarts
Ik stijg en druppel uiteen
Ik daal en hang vast
aan gesteente
Ik droom van wind om te
verplaatsten maar voel poten
en stokken door me stappen
Het wordt nacht het
is dag - Ik hang
boven water
Drinkend van lucht
slurp ik een zee van zout
zout, blauw zout
vrijdag 1 augustus 2008
Hier, is gewoon hier
Hier in de jeugdherberg waar een oude Rus gitaar speelt voor een jonge verveelde Amerikaan; waar een Duitse overlegt met een Portugees over een klein toeristisch eiland in Denemarken. Hier, waar 2 mannen van Aalst in de zetel lagen te lezen, ernaast, een breiend Amerikaanse; Hollandse stagiaires die heen en weer liepen. Geschilderd - wat stilte van andere gezichten en tongvallen.
Hier is zo weinig willen. Hier zijn gedachten zo klein. Hier is stilte een gesprek.
Ongelooflijk hoe echt de oude beschreven volkeren nog aanwezig blijken en hoe vreemd het ook moge zijn dat we er zo verschillend uitzien en zijn. Hier, hier bestaat het alleen als we elk even alleen zijn. Het is empathiserend, ontroerend en het smeert de ogen een wijd beeld aan. Een beeld dat verregaand de eigen ideeën, de schoolboeken en de media laten verstillen tot de stemmen van anderen.
Hier is nog zoveel meer. Hier: is Reykjavík city hostel.
Hier, is gewoon hier.
--
info:
De beide heren van Aalst zijn vertrokken. Na een week oneindigheid in Galtarviti en een week chillen met Gus en Verspeet is het weer tijd om wat te werken. Deze namiddag heb ik een gesprek om aan de slag te gaan als timmerman. Zo blijkt, waar Anna woont daar loopt het goed met mij. Vroeger bestond ze enkel op papier, hier woont ze talrijk.
Hier is zo weinig willen. Hier zijn gedachten zo klein. Hier is stilte een gesprek.
Ongelooflijk hoe echt de oude beschreven volkeren nog aanwezig blijken en hoe vreemd het ook moge zijn dat we er zo verschillend uitzien en zijn. Hier, hier bestaat het alleen als we elk even alleen zijn. Het is empathiserend, ontroerend en het smeert de ogen een wijd beeld aan. Een beeld dat verregaand de eigen ideeën, de schoolboeken en de media laten verstillen tot de stemmen van anderen.
Hier is nog zoveel meer. Hier: is Reykjavík city hostel.
Hier, is gewoon hier.
--
info:
De beide heren van Aalst zijn vertrokken. Na een week oneindigheid in Galtarviti en een week chillen met Gus en Verspeet is het weer tijd om wat te werken. Deze namiddag heb ik een gesprek om aan de slag te gaan als timmerman. Zo blijkt, waar Anna woont daar loopt het goed met mij. Vroeger bestond ze enkel op papier, hier woont ze talrijk.
Abonneren op:
Posts (Atom)
