Er lijkt veel te berichten en toch is alles samen te vatten in 1 zin. Hoewel ik die zin pas op het einde zal onthullen.
Na de toestemming om naar Japan te gaan kreeg ik het aanbod om een opleiding te volgen tot professioneel zwemcoach en instructeur baby-zwemmen. Ik dacht erover na en nam het 2de aanbod weifelend aan. Mijn dagelijkse leven paste zich aan aan de zwemwereld en als ik eerlijk ben dan geef ik toe dat ik er mijn ei in kwijt kan. Ik ben echter totaal niet overtuigd. De hoofdcoach wil me ook zijn levenswerk doorgeven.
Op dit moment kan zijn levenswerk me volledig gestolen worden.
Mijn beslissing om niet naar Japan te gaan zette me aan tot settelen. Het deed me deugd en het was een goeie beslissing. Denk aub niet dat ik in Ijsland wil blijven. Als ik het over settelen heb dan spreek ik eerder over een draai vinden, mezelf serieus nemen en vooral het uitwerken van een professioneel leven. Het persoonlijk zeil past zich dan wel aan aan de windrichting.
Mijn 'beu-houding' pleziert me omdat ik ook weer griep heb, een voet in mijn mond kreeg tijdens aikido waardoor ik een stuk tand kwijt ben en mijn rechter oog zichzelf kietelt.
De wijsheid waarop u zit te wachten: ''ik weet aan geen kanten wat ik wil en tvoelt verdomd goed aan.'' Uitleg: ik voel me verre van stuurloos en - nu ik toch al over zeilen bezig was - kun je mij het best zien als ergens midden op zee aan het genieten van een warm windje, bbq, zon hoog, sturend met mijn tenen, wijntje ... de haven is in zicht, maar ik heb nog geen zin om aan te leggen.
Het enige wat ik heb vastgelegd zijn wat sportkampen in de zomer - in Belgie - gevolgd door een plezier-reisje naar Japan.
Graag gedaan,
Lieven
Om het verder uit te drukken op een 'thematisch aangepast' visuele manier - mocht u niet van lezen houden: (chronologisch)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten