Hier in de jeugdherberg waar een oude Rus gitaar speelt voor een jonge verveelde Amerikaan; waar een Duitse overlegt met een Portugees over een klein toeristisch eiland in Denemarken. Hier, waar 2 mannen van Aalst in de zetel lagen te lezen, ernaast, een breiend Amerikaanse; Hollandse stagiaires die heen en weer liepen. Geschilderd - wat stilte van andere gezichten en tongvallen.
Hier is zo weinig willen. Hier zijn gedachten zo klein. Hier is stilte een gesprek.
Ongelooflijk hoe echt de oude beschreven volkeren nog aanwezig blijken en hoe vreemd het ook moge zijn dat we er zo verschillend uitzien en zijn. Hier, hier bestaat het alleen als we elk even alleen zijn. Het is empathiserend, ontroerend en het smeert de ogen een wijd beeld aan. Een beeld dat verregaand de eigen ideeën, de schoolboeken en de media laten verstillen tot de stemmen van anderen.
Hier is nog zoveel meer. Hier: is Reykjavík city hostel.
Hier, is gewoon hier.
--
info:
De beide heren van Aalst zijn vertrokken. Na een week oneindigheid in Galtarviti en een week chillen met Gus en Verspeet is het weer tijd om wat te werken. Deze namiddag heb ik een gesprek om aan de slag te gaan als timmerman. Zo blijkt, waar Anna woont daar loopt het goed met mij. Vroeger bestond ze enkel op papier, hier woont ze talrijk.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten