een vertellingske

ewel ewel ewel,

Een drievoudig ge-euh om tot een schrijfritme te komen. Tja, ik ben hier nu een tweetal weken en het bleek wel een goed idee om dit nieuwe avontuur aan te gaan.

Ondertussen verblijf ik een weekje in Akureyri, Noord Ijsland. Zowat een week terug ontmoette ik 'Stip' op de camping. Hij nodigde me uit om te komen logeren. Toen ging de bal aan het rollen. Redelijk snel kon ik een basis-inburgerings-strategie lanceren. Ik hielp mee aan de podia-opbouw voor de nationale feestdag en kon zo contacten leggen voor werk.
Maandag start ik in de Útilífsskóli oftwel Út: buiten - ilíf: leef - skóli: school. Een andere naam voor projectkampjes van de locale scouts.
De scouts baadt hier bijde campings uit. Op 1 ervan vindt alles plaats en daar mag ik dan gratis kamperen. Een hele afwisseling na een week verblijven in een gezin met 4 kinderen.

http://picasaweb.google.com/lieven.willems/SiggaStipTheChildrenOnASunnySaturdayMorning?authkey=Db0CSAXFaUc

Het was leuk deze laatste week. Ik kon even binnenpiepen op een familiefeest. Typisch Belgisch, was het een taart-, gebak-, quiche- en visschotel en vis-ditendat. Niet typisch, word alles hier op 1 bordje genomen, zelf-bediening, waarna je dan smullen gaat. Het feest eindigt zowat wanneer alles op is.

Ik verbleef ook anderhalve dag in Istavík. Goed om weten is dat straatnamen hier heel moeilijk ingeburgerd geraken en buiten de stad dan ook onbestaande zijn. Elke boerderij heeft wel een naam. Bovenvermelde naam is dan ook het kilometers grote landgoed waar Sígga (gg = k) de vrouw van Stip opgroeide. Grenzend aan en golvend als de zee, een berg, vennetjes, een zalmkwekerij, een waterval, een klein strandje en een klein bruikbaar stripje om aardappelen te groeien omschrijven zowat dit leuke opgroei-plekje net in het midden van het Fjord. De bewuste avond van het verblijf ging ik vissen met zwager Ollí. Een aantal kabeljauwtjes moesten eraan geloven. ' s avonds werden die bij de tent lekker gekookt, samen met wat aardappeltjes. (Eerst aardappeltjes koken. Als die gaar zijn, de vis erbij. Zout toevoegen en wanneer alles op je bordje ligt, een klodder boter uiteraard.

























http://picasaweb.google.com/lieven.willems/Istavik?authkey=arazYgcjMZQ

Enkele leuke weetjes:

• familienamen worden hier niet gebruikt,
• de meeste mensen hebben een korte afkorting van hun naam. vb. Sígga - () dat zijn drie voornamen die tot 1 naampje worden herleid,
• walvissen kijken vinden de mensen hier al helemaal niet interessant, ze hopen dat er ooit eens 1 in het fjord zwemt. Met wat geluk zien ze die dan,
• het stratensysteem in de 'grote' steden is heel Amerikaans/Canadees: een gridsyssteem. Hoewel de straten namen hebben, worden die instant vergeten. De weg uitleggen gebeurt via een visuele route.

Daarnaast is de ervaring met deze cultuur erg leuk. De tijd van doen heeft hier een ander ritme. Voor alles is hier heel veel tijd. In de 'licht'periode nog meer dan anders vermoed ik.
Maar goed, we spreken hier over een land waar vroeger enkel boeren en vissers woonden. Vissers die nu enkel nog vangen, invriezen en versturen. Het vieze werk: ontwormen, filleren,... dat willen ze hier niet meer doen. Polen, Aziaten daarentegen zijn gek op deze goedbetaalde jobjes.
Het vreemde is dat de winkels eigenlijk heel kort open zijn. Alles op het gemak in een gesluierde vorm van traagheid zorgt ervoor dat iedereen hier bijna stressloos rond loopt. 2-4 jobs zijn dan ook heel normaal hier.

Wat eigenlijk ook formidabel is, is de natuur. Die is hier echt ongerept, loert nog, is zelfs nieuwsgierig: vogels komen kijken of 'wennen' aan jou aanwezigheid. Dit is toch iets nieuws maar wel prachtig om te ervaren.

Vanavond is het hop holland hup bij Stip thuis. Ik kijk er naar uit! Ik kreeg al een gepaste hoed.

Bæ
o21 ( o bi wan [one] )