Een fjörðenzee fluistert als haar golven plat liggen.
Beweging is er slechts als wolken langsdrijven,
Haar net niet rakend
toch liggen ze neer
toch drijven ze
Ze weerspiegelen zichzelf en lachen druppels
De zon danst verdwaasd in haar witte gezicht
-
A fjörðsae whispers when she flattens her waves
There is but movement when clouds float by
her touch, missed by an inch
Still they are flattened
Still they float
They reflect themselves and laugh drops
The sun dances bewildered in her white face
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten