Wat begon deze week met een anders-zijn!
Aldus op laatstleden maandag, strompelde ik Hobbits-gewijs naar buiten om instant een octaafverschuiving in mijn stem waar te nemen... Na een kortstondige controle bleek ik een testikel-Rémigratie te hebben meegemaakt.
Daar u nog niet weet dat vorig weekend, 800 m dichter bij Mr. G, verse sneeuw viel; wat lager, ter hoogte van de tweepotigen, vielen zwembaden vol druppels. Filosofisch dacht ik:,,hmmm" De zon komt ook in druppels, verdacht!
Maar goed, de dokter begreep er niets van. Ik zei dat hij ijs in mijn gat moest steken zodat bal nr. links weer zou terugkeren naar huis. Koude dreef hem naar boven dus koude drijft hem wel weer weg. Die man bleef echter maar ,"I think, I think" herhalen. Uiteindelijk bracht ik een ijsbrekend poepsnoepje in en uiteraard, hoe kan het ook anders... Wat kriebelde terug? Om de dag van 30 juni even te verduidelijken: handschoenen, dikke sokken, trui 1 & 2, sjaal, muts, speciaal vestje en regenbroek. De eerste opdracht was over elkaar heen rollen. Hjaja. Cultuur-verschillend-s-gewijs hebben alle kinderen hier laarzen mee, 2 paar schoenen, sandalen, daarnaast x aantal keer reservekledij. Dat vergemakkelijkt toch heel wat.
Deze groep was toch heel wat jonger en kleiner. Gek dus. Mijn collega ietsje minder gestructureerd. Dit had zijn effect. Pijn doen, pesten en andere tralala bleven toch uit. Het grootste contrast was een jongen die in de internationale school te Brussel zat. Zijn fantasie wereld, uitgesproken in het Engels, was volledig anders. Vooral de woordenschat vertoonde heel wat typische Amerikaanse toestanden. Ook was hij de enige die echt agressie kon uiten - dit echter alleen richting brooddoos. Daarnaast kon hij binnen de twee seconden wenen. Ideaal om kampvuur te blussen! Gelukkig vond hij algauw zijn oude roots terug. Al bij al waren er heel wat minder kinderen, ze waren verdeeld in 2 groepen die we af en toe samen namen. Blijkbaar tast dit de structuur aan. De 5de dag voelt dan ook aan als de tiende.
Op de 5de dag*, rond 07.50h, werd dit neergeschreven. Momenteel verkeren we in ´Glog´. Dit gebeurd tweemaal per dag: de zee is plat, de mist of de wolken staan letterlijk stil en de wind die ligt te zonnen in het gras. Zo drijft Ijsland geruisloos verder.
Morgen aldus werken wij van 08-17 en van 18-02. Zondag krijg ik vrij. De week erna geen kinder-werk meer, wat minder werken en even reizen met een auto die ik te leen kreeg. De week daarna is het hier jamboree! Dat wordt leuk.
* Nu ik dit 14 uur later neerschrijf is er iets heel vreemd voorgevallen. Vandaag, is het uiteraard niet de 5de dag maar vrijdag! idd, mijn volledige bewustzijn zat ergens te ploeteren in donderdag. Het is nu de tweede maal dat ik hier meemaak dat ik, in tegenstelling tot het noorden, dat ik nu eindelijk weet liggen, de dagen kwijt ben.
Die 'glog' is echt schitterend hoor. 10 minuten geleden was het hier volledig windstil. Nu lijkt het alsof het storm is. Morgenochtend komt het volgende moment.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten